Jessa Wildemeersch &
Steven De bruyn
Paradise Blues

08.01.2021 05.03.2021

foto: Julie De Clercq

Jessa Wildemeersch &
Steven De bruyn
Paradise Blues

Vanuit een fascinatie voor menselijke verhalen gaat Jessa Wildemeersch in gesprek met verschillende mensen over hun visie op het hiernamaals. 

Met een rugzak vol documentair materiaal vertrekt ze op expeditie naar een eiland in het hart van het Comomeer. Een raadselachtige ontmoeting met een Italiaanse archeoloog zorgt voor een kantelpunt in haar reis. De dunne lijn tussen documentaire en fictie vervaagt. 

Muzikant Steven De bruyn en theatermaakster Jessa Wildemeersch verkennen de grenzen tussen muziek en tekst, man en vrouw, tussen een hiernamaals, een verleden en het nu. 

Voor de creatie van Paradise Blues kreeg Jessa Wildemeersch een werkbeurs van Literatuur Vlaanderen en wordt door De Vlaamse Overheid ondersteund met een residentie op Het Italiaanse eiland Isola Comacina in de zomer van 2019. Met de steun van Agentschap Plantentuin Meise en Huis Perrekes vzw. Deze productie werd mogelijk gemaakt door de Tax Shelter regeling van de Belgische federale overheid en Gallop tax shelter.

During her travels, Belgian actress and theatre maker, Jessa Wildemeersch interviewed a diverse group of people about their vision on the afterlife. With a backpack filled with documentary materials, Wildemeersch embarks on an expedition to an island in the heart of Lake Como in Italy. An enigmatic encounter with an Italian archeologist marks a tipping point in her journey. The thin line between documentary and fiction blurs.

Together with musician Steven De Bruyn (The Rhythm Junks), Wildemeersch explores the relation between music and text, man and woman, between the afterlife, the past and the present.

tekst en spel
Jessa Wildemeersch

muziek
Steven De bruyn

dramaturgie
Els Theunis & Fien Leysen

scenografie
Saskia Louwaard

film
Julie De Clercq

kostuum
Joëlle Meerbergen

geluid
Stefan De Reese & Tom Buys

techniek
Kishan Singh

productie
Ellen Haesevoets 

concept, text & performance
Jessa Wildemeersch

live muziek & composition
Steven De bruyn

dramaturgy 
Els Theunis and Fien Leysen

scenography
Saskia Louwaard

video
Julie De Clercq

costume
Joëlle Meerbergen

Paradise Blues is a production of Het nieuwstedelijk and Jessa Wildemeersch.

Vrijdag08.01.202120:00CC Muze, Heusden-Zolder
Donderdag14.01.202120:00CC Het Perron, Ieper
Dinsdag19.01.202120:15C-mine Cultuurcentrum, Genk
Woensdag20.01.202120:00OPEK, Leuven
Donderdag21.01.202120:00OPEK, Leuven
Maandag25.01.202120:00Stadsschouwburg, Utrecht
Woensdag27.01.202120:00CC Brasschaat, Brasschaat
Donderdag28.01.202120:00De Nieuwe Zaal, Hasselt
Vrijdag29.01.202120:00De Nieuwe Zaal, Hasselt
Zaterdag06.02.202120:00CC De Factorij, Zaventem
Vrijdag05.03.202120:00CC De Steiger, MenenDernière
Donderdag14.11.201920:00OPEK, Leuven
Vrijdag15.11.201920:00OPEK, Leuven
Zaterdag16.11.201920:00OPEK, Leuven
Donderdag21.11.201920:15C-mine Cultuurcentrum, Genk
Vrijdag29.11.201920:30CC Den Blank, Overijse
Vrijdag06.12.201920:30Arenbergschouwburg, Antwerpen
Dinsdag10.12.201920:15De Nieuwe Zaal, Hasselt
Woensdag11.12.201920:15De Nieuwe Zaal, Hasselt
Zaterdag14.12.201920:30Bij' De Vieze Gasten, GentUitverkocht
Woensdag18.12.201920:00OPEK, LeuvenDe stand der dingen
Donderdag19.12.201920:00OPEK, Leuven
Vrijdag20.12.201920:00OPEK, LeuvenEnglish surtitles

Decode the language
Unfold the symbol
Total existence needs meaning and myth

(Kate Tempest)

Jessa en Steven waren te gast op de live uitzending van het Radio 1 programma Culture Club vanop de boekenbeurs. Ze brachten er drie nummers uit Paradise Blues. Je kan de volledige uitzending hier beluisteren. Het interview over Paradise Blues hoor je hier

Jessa op de cover van Veto. Of toch voor 40 %, want met de dreigende besparingen dreigen 60% van de projectsubsidies voor cultuur weg te vallen.
In Veto een aantal artikels over de cultuurbesparingen én dit uitgebreide interview met Jessa over Paradise Blues (door Ana Van Liedekerke en Remo Verdickt)

Lees het volledige magazine online of download de pdf.

 

"Als toeschouwer verlies je de tijd uit het oog en voelt het alsof je samen met Wildemeersch en De Bruyn in Italië bent. De combinatie van een onthutsend verhaal en buitengewone sfeer zorgt voor een uitzonderlijk stuk, niets ontbreekt en niets is te veel." Hilke Pattyn in Veto

"Op een heerlijk speelse wijze en met haast kinderlijke verwondering trekt Jessa alle registers van de mogelijkheidszin open en neemt ze ons mee op haar zoektocht naar antwoorden, die ze overal op de wereld vindt, maar welke zijn nu juist? (...)Het muzikale spel van Steven geeft het stuk vleugels. Als goeie beeldende kunst geluid zou maken zou het klinken als de soundscapes en nummers die hij voor dit stuk maakte. Ze schuren en zalven, ze dragen je mee en trekken de tranen uit je lijf, ze zijn klein en groot, rauw en zacht.
Paradise Blues is een intiem meesterwerkje dat naar de kern van je bestaan peilt zonder zwaar te zijn, authentiek, wezenlijk én grappig." Sara Bomans op Facebook

Jessa deelde haar levenslessen in De Standaard op 26 november. Ines Minten schreef alles bevattelijk neer. Hier na te lezen (voor abonnees).

Jessa over Paradise Blues


Het begon met een boek: Sum - 40 tales from the Afterlife, van de Amerikaanse neuroloog David Eagleman. Een heel geestige beschrijving van 40 mogelijke hemels. Het hiernamaals werd mijn vertrekpunt, een thematiek die mij inspireerde.

In mijn onderzoek voor een nieuwe voorstelling vertrek ik altijd van het niet-weten. Door met mensen te praten kom ik dingen te weten, en te weten hoe weinig ik weet.

Ik ben zelf verschillende perspectieven gaan verzamelen, interviewde heel wat mensen uit verschillende landen, jong en oud, met verschillende culturele en religieuze achtergronden. Ik kwam tot één conclusie: er zijn zoveel hemels zijn als er mensen zijn. Hoe mensen hun hemel zien heeft meer te maken met hoe je in het leven staat dan met wat anders.

Toen ik aan mijn interviews begon, voelde ik snel “ik ben hier over de dood aan het heen springen.” En dat is als een boomerang in mijn gezicht teruggekomen. Want om in een hiernamaals te zitten, moet je eerst dood. Logisch, maar confronterend

Ik sprak met gelovigen die echt in ‘de hemel’ geloven. Ik stond daar eerst kritisch tegenover, maar door met hen te praten ben ik dat wel beginnen te begrijpen. Ik zie er het nut van in. Door een geloof aan te hangen, krijg je een soort waardemeter, een kompas dat je ook in dit leven kan helpen en dat bewonder ik ook wel.

Er is een soort existentiële leegte waarmee we allemaal zitten en iedereen zoekt daarin zijn weg. Ik hoorde een heel mooie quote bij een Amerikaanse professor die gespecialiseerd is in Dante. “Everyone is in the dark wood, looking for a path.”

Van alle interviews nam ik de audio op. Ik kan ze herbeluisteren,  er op reflecteren, er stukken uit knippen. Het is heel tastbaar materiaal. Ik hou van de manier waarop mensen spreken. De klanken, het ritme, de muzikaliteit van hoe iemand vertelt, boeit me.

Na 40 interviews had ik tijd en ruimte nodig. Ik moest ze uitschrijven, ordenen, er een verhaal van maken. Ik had afzondering nodig en kreeg de kans van Literatuur Vlaanderen om drie weken te gaan schrijven op een eiland in het Comomeer in Italië.  Maar voor ik op het eiland belandde,  verbleef ik nog een dag en nacht in Milaan. Ik ontmoette er Fabio, een archeoloog. Ik begon er mee te praten. “Man, dat heb ik nog niet”, dacht ik: een archeologisch perspectief op het hiernamaals.  Maar hij wilde niet dat ik hem registreerde en daar viel mijn werkmethode in duigen.

Omdat ik hem niet mocht registreren, ben ik anders beginnen luisteren en kijken. Het werd allemaal veel zintuiglijker. Alles kantelde en ik kwam in een echte trip terecht op zoek naar mijn hemel.

In de voorstelling komen de interviews nog aan bod, maar niet heel prominent. Het verhaal neemt een andere wending. Ze blijven wel mijn R&D, mijn research en development. Het zijn mijn inspiratiebronnen én bronmateriaal.

Samengesteld uit interviews  met Jessa Wildemeersch op radio 1 en Klara.

Op woensdag 18 december organiseerden we een nagesprek in de reeks de stand der dingen na Paradise Blues met Steven De bruyn, Jessa Wildemeersch en Tom Hannes.

Tom Hannes, een boeddhistische meditatieleraar haalde de theorie van de atomen aan: atomen clusteren af en toe tot een geheel. Een mevrouw antwoordde hierop “Ik heb een stukje atoom van Beethoven in mij.”

Wij bepalen voor een deel wie we zijn, maar je wordt ook enorm bepaald door de samenleving. Dat laatste zorgt er voor dat er soms geen ruimte meer is in het hoofd. Steven De bruyn bekeek dit vanuit een muzikaal perspectief. Hij haalde “headroom” en “distortion” aan. Als het allemaal te veel is dan is er “distortion”. Er is geen ruimte meer voor nieuwe dingen. Op die momenten creëert hij een “headroom”.

Zegt de naam Tom Hannes je iets?  Hij is één van de specialisten waarbij Fien Leysen te rade is gegaan voor Wie We Zijn. Wil je meer over hem weten dan kan je in één van zijn boeken duiken:  Leven in het nu (Polis), De Boeddha van de badkamer  en Het konijn in ons brein (Witsand Uitgevers)