Gerrit Valckenaers
Minstegeringste

"Ik ben niet echt een uitvinder. Ik ben meer een vinder." (Gerrit Valckenaers)

Stel je het beeld voor van een strandjutter, die al wat de deining van de zee heeft afgeworpen, op zijn bruikbaarheid test en het vervolgens op zak steekt. Gerrit Valckenaers is zo’n strandjutter.

Hij gaat de straat op, kijkt, luistert, met een groot oor voor wat rond zich gebeurt: hij pikt straatgeluiden op, stemmen van mensen, voetstappen, het geluid van een afbraak.
Valckenaers’ instrumenten zijn dan ook niet alleen piano, klarinet, saxofoon, percussie, elektrisch orgeltje, harmonium, sampler, elektronica, enzovoort, maar evenzeer gestemde spiegelscherven, kapstokken, een fietswiel, een beddenbak, een kom met water, stenen, allerhande rommel en grof huisvuil.

In het soloprogramma Minstegeringste grasduint Gerrit Valckenaers in zijn muzikale speeltuin, waar allerlei objecten gecombineerd worden met elektronica, eigen veldopnamen en vertrouwde instrumenten als klarinet, klokkenspel of piano.
Het resultaat levert geen vrijblijvende soundscapes op, maar zorgvuldig opgebouwde composities, die tegelijk avontuurlijk en toegankelijk zijn.
Een aantal van deze stukken komen uit de muziek die Gerrit de afgelopen jaren maakte voor theaterproducties of performances van bvb. Braakland/ZheBilding, Davis Freeman, Elvis Peeters of Pascale Platel. Andere stukken worden ter plekke geïmproviseerd of speciaal voor deze soloset gecomponeerd.

Muziek wordt hier in alle ernst gespeeld als in een speeltuin, met voorwerpen uit een wereld die ons alle dagen omringt. Een wereld die veel meer muziek bevat dan we vaak voor mogelijk houden.