Stijn Devillé & Adriaan Van Aken
Burgerman

Stijn Devillé & Adriaan Van Aken Burgerman

Stijn Devillé & Adriaan Van Aken
Burgerman

ik zit op de trein en ik zie er belachelijk uit belachelijk voorspelbaar op de eerste plaats ik zie eruit als iemand die op weg is naar zijn werk en dat ben ik ook

Een man blijft weg van zijn werk. Waarom is onduidelijk. Waarom niet is de vraag. Ik maak mijn geld nog op en ik stop ermee, zegt hij. Maar dat blijkt moeilijker dan verwacht. Hij overloopt de mogelijkheden die zich aandienen. Meet zich allerlei nieuwe gedaanten aan. Zonder succes. Wanneer hij echter zijn buitenwijk verlaat om een appartement in de stad te betrekken, lijken zijn kansen te keren. ER WAS EEN NIEUWE LENTE BEZIG. ER BRAKEN DAGEN AAN DIE NIEMAND MEER VOOR MOGELIJK HIELD.

Dat er in ieder van ons een burgerman schuilt bijvoorbeeld. Ook in u! Burgerman spuwt zijn gal. Burgerman bijt van zich af. Burgerman lucht zijn hart. Burgerman zaagt. Hij roept en tiert. Burgerman doopt zijn pen in vitriool. Burgerman zet een boompje op. Burgerman heft een lied aan. Burgerman gaat roemloos ten onder.

'Theatrale concerten', zo worden onze voorstellingen steeds vaker genoemd. Voor Burgerman gaat dat meer dan ooit op. Van Aken en Devillé leveren de woorden. Niet één verhaal, maar vele kleine verhalen. Een soort conférence. Met veel humor en onverwachte wendingen. Maar dan volledig op muziek. Met Dirk Buyse in de rol van de kleine Burgerman. Geruggensteund door een klassiek strijkkwartet dat allesbehalve klassiek begeleid wordt door huiscomponist Geert Waegeman.

tekst & regie Stijn Devillé & Adriaan Van Aken
compositie Geert Waegeman
spel Dirk Buyse
dramaturgie Els Theunis
strijkkwartet Karen Speltincx, Aag Dereymaeker, Els Smedts & Katelijn Van Kerckhoven

PERSREACTIES

Robby Vangeel & Jozefien Van Beek in Veto
11.2006

Braakland/ZheBilding staat in culturele contreien bekend om zijn zinnenprikkelend muziektheater. Op 9 november ging de jongste productie Burgerman in première. Stijn Devillé en Adriaan Van Aken werkten samen aan tekst en regie. Geert Waegeman is, zoals gewoonlijk, componist van dienst. Het trio verdiende zijn sporen met vorige producties en bevestigt met Burgerman. (...) De voorstelling verveelt geen moment — wat veel zegt over de kwaliteit van de tekst en over de begeleidende muziek, hoewel ‘begeleidend’ in dit geval een understatement is. Meermaals betrapt de toeschouwer zich erop meegesleept te worden door de muziek, zodat de geijkte verhouding tekst/muziek in het theater haast wordt omgekeerd. (...) Om een idee te geven van de rijkdom aan klanken: één van de bewegingen brengt reminiscenties naar boven aan de symfonieën van Hindemith en Brittens St. Nicholas Cantata, terwijl andere momenten in de voorstelling doen denken aan populaire deuntjes met gitaarloopjes à la Bonanza of Pink Panter. De strijkers maken met een welgemikte vingerknip of wat speels getrommel op de klankkast van hun instrument korte metten met het stijve imago van de klassieke ensembles. Deze verrassende omgang met conventionele instrument werkt aangenaam verfrissend. De componist zelf zorgde op zijn beurt voor de elektronische toets met keyboard en rythmbox. (...) De tekst staat niet alleen bol van aforismen, hij staat ook opvallend ‘in de wereld’. Het gros van de scènes refereert aan grote en kleine actuele thema’s en aan populaire cultuur. De fragmentarische structuur van de voorstelling kan niet bepaald klassiek genoemd worden, maar stoort op geen enkel moment.

Pol Arias in Radio 1
12.2006

Dit keer wordt de muziek live uitgevoerd door een strijkkwartet, én ook door componist-muzikant Geert Waegeman, die zelf de elektrische gitaar, key-board, rhythmbox hanteert. En die combinatie, het is een wat vreemde combinatie, die zorgt de héle voorstelling door voor werkelijk spetterende verrassingen. [...] Burgerman is een monoloog gebracht door Dirk Buyse. Ook hij verrast door de enthousiaste springerigheid, waarmee hij een mengeling van een conférencier en een cabaretier neerzet. Alles wat door zijn hoofd schiet, moet eruit. Ook hier zelfs al zingend, als het moet. [Hij heeft het] over de recente actualiteit, waarbij het vertrekpunt de Witte Mars in Antwerpen was, na die verschrikkelijke schietpartij daar. Het is een tekst van Adriaan Van Aken en Stijn Devillé, waarin ze veel bedenkingen kwijt kunnen (misschien soms zelfs iets te veel), maar die wel uit het directe leven hier bij ons ontsproten zijn, nu eens venijnig, dan weer pittig. En het is vooral die verwondering over alles wat hier gebeurt, die aanstekelijk werkt.

“Ontsnappen aan de burgerlijkheid”
Daniëlle De Regt in DS
29.11.2006
http://www.standaard.be/cnt/gvl154egr