We zijn er weer

Lieve toeschouwer,

De seizoensbrochure die we je dit jaar toezonden kondigt onze verrijzenis aan: we zijn er weer. Vorig jaar hadden we er ook eentje klaar, maar tegen de tijd dat die in je bus viel, gingen de deuren van de theaters alweer dicht. En bleef die hele seizoensbrochure, welja, dode letter.

Maar nu komen we weer onder de mensen. In de afgelopen weken speelden we de Duitse première van Frieden, Liebe & Freiheit, de Nederlandse première van Afscheid van een Auto en speelden we in eigen land mooie reeksen van Geel Hesje en Lied – telkens opgelucht in openlucht. We kunnen weer ademhalen. Spelen. Voor een echt publiek. Bien étonnés de se trouver ensemble. Wat een waanzinnig teken van de tijd, dat we het raar zijn gaan vinden als artiesten voor een levend publiek komen spelen.

Na achttien maanden van lockdown, quarantaine en isolement, ervaren we eindelijk opnieuw het gevoel van verbinding, van verbonden zijn: samen, op diezelfde plek, op hetzelfde moment iets mee maken; iets wat we delen. Samenleven. Daar is het in het theater om te doen.

Samenleven. Mensen opzoeken. Ontmoetingen tot stand brengen. Verbinding maken. Dat proberen we ook letterlijk te doen met onze voorstellingen en projecten. In augustus en september trekken theatermaakster Sara Vertongen en beeldend kunstenaar Ief Spincemaille met een buitenmaats zeil doorheen de straten van Genk. Om het zeil (ook wel een ‘basj’ genaamd in het schoon-Vlaams) te verplaatsen en te manipuleren, maar vooral om het een bestemming te geven, roepen Sara en Ief de hulp in van wijkbewoners en gaan ze met hen in gesprek.

Adriaan Van Aken besteedde 30 dagen aan een autorit van Parijs naar Marseille, en passeerde langs elke snelwegparking op zijn route. Het zetten van een kopje koffie onder zijn openstaande kofferklep, bleek telkens erg doeltreffend om gesprekken met omstanders aan te knopen. Over het leven, over reizen, over auto’s en er afscheid van nemen.

In Vrede, Liefde & Vrijheid ontmoeten drie historische figuren elkaar in de lobby van een hotel. Een Afrikaans politicus, een homosexuele macro-econoom en een ballerina. Bien étonnés de se trouver ensemble. Het is een voorstelling over de vriendschap, maar ook over hoe mensen na een grote crisis terug verbinding zoeken en een samenleving proberen op te bouwen. Tiens, dat lijkt eigenlijk wel sterk op de thematiek uit Hitler is dead, I repeat, Adolf Hitler is dead, de nieuwe enscenering van onze klassieker Hitler is dood uit 2009.

Een crisis te boven komen, daar gaat het ook over in Man in de Mist: de voorstelling van Christophe Aussems focust op het isolement waarin een ondernemer terechtkomt, als hij alle verbinding verliest. Met zijn gezin, zijn zaak, met de realiteit. Met zichzelf.

Het zelfgekozen isolement van Juffrouw Symforosa, begijntjen begint de jonge dame in kwestie ook parten te spelen, wanneer ze de

tuinman in de smiezen krijgt, die haar hofken komt snoeien. Adriaan Van Aken verbindt de taal van Felix Timmermans en het gevoelsleven van zijn personages met de muzikale dynamiek van The Pixies en hun klassiek geworden album Surfer Rosa. Bien étonnés de se trouver ensemble.

In de voorstelling Hangar van Lucas Derycke komen ook drie mensen vast te zitten: tijdens een sneeuwstorm op de luchthaven van Norilsk in Siberië vluchten een Vlaamse studente, een Italiaanse zangeres en een Iraanse ingenieur de dichtstbijzijnde loods in. Dagenlang zijn ze compleet geïsoleerd en veroordeeld tot elkaar, zonder mekaar te verstaan. Hulp laat op zich wachten.

Should I stay or should I go zou zowat het motto kunnen zijn van Genker Graffiti, de locatievoorstelling die we komend voorjaar maken, geïnspireerd door de film American Graffiti. Jongeren die na het afzwaaien van de middelbare school voor de keuze staan om verder te studeren, de wijde wereld in te trekken of thuis te blijven. Voor deze voorstelling gaat het volledige artistieke team van Het nieuwstedelijk samen aan de slag met jonge acteurs, dramastudenten en Genkse jongeren. Ook dat wordt een mooie ontmoeting.

Doorheen deze brochure kom je overigens nog meer jong volk tegen: nieuwe spelers in onze voorstellingen, maar ook Jonge Makers die met een eigen project aan de slag gaan. We geven waar we kunnen graag een duwtje in de rug.

Ontmoetingen van een heel andere orde, zullen zeker plaatsvinden tijdens Shakespeare is dead – festival voor nieuwe toneelschrijfkunst. Van 22 tot 27 februari organiseert Het nieuwstedelijk, samen met een keur aan partners uit Vlaanderen en Nederland, het eerste festival voor de toneelschrijfkunst in de Lage Landen. We nodigen toneelschrijvers van over de hele wereld uit en introduceren hun stukken in het Nederlandse taalgebied. Daarnaast presenteren we een hoop nieuw werk uit Vlaanderen en Nederland. Zo proberen we onze blik op de theatertekst te verruimen en expertise uit te wisselen. En ontmoetingen tot stand te brengen. Van Servië tot Canada. Van China tot Burkina Faso. Bien étonnés enzo.

In het komende seizoen hopen we ook jou weer te ontmoeten. In levenden lijve. Face to face. Als dat weer zonder mondmasker mag, zullen we uw glimlach herkennen. En mekaar in de ogen kijken. Na achttien maanden, bien étonnés de se trouver ensemble. Hoeveel deugd zal dat dan doen.

Ik kijk er erg naar uit.

Stijn Devillé