HET NIEUWSTEDELIJK

Water & Vuur Christophe Aussems & Suze Milius

In de afgelopen jaren confronteerden het Pukkelpop-drama en de busramp van Sierre ons met een gruwelijke realiteit. Het drong tot ons door hoe abrupt en genadeloos het noodlot kan toeslaan. Hoe immens kwetsbaar we zijn als mens, als gemeenschap.

Het tweeluik Water & Vuur verbindt de hallucinante verhalen van twee historische rampen waarbij in totaal 58 kinderen uit het leven werden gerukt.

14 februari 1941. Een vlot kapseist op het Albertkanaal in Godsheide (Hasselt). Vijfendertig schoolkinderen en twee volwassenen verdrinken in het ijskoude water.
23 januari 1974. Er breekt brand uit op het college van Berkenbos (Heusden-Zolder). Drieëntwintig jongens in de slaapzaal laten het leven.

Twee keer werd de toekomstige generatie geamputeerd door het noodlot. Twee keer werd niet enkel een regio, maar ook het hele land in diepe rouw gedompeld. Twee keer stond een soortgelijke foto van een begrafenis met tientallen witte kisten en treurende familieleden op de voorpagina’s van
de kranten. Nog steeds laten de gebeurtenissen hun sporen na in de gemeenschappen waar ze plaatsvonden. De tijd krijgt de wonden
amper geheeld.


Water & Vuur gaat niet enkel over de rampen an sich, maar vooral over ons vermogen om opnieuw iets op te bouwen. Over onze pogingen om acuut verlies een plaats te geven. 
Hoe maak je je verdriet leefbaar? Waarop vestig je je hoop als net dat wat hoop gaf, werd weggenomen? Hoe bepaalt zo'n ramp je verdere leven? En hoe geef je er zelf betekenis aan?

 

 

april 2016
Hasselt CCHA, Hasselt Tickets P
Hasselt CCHA, Hasselt Tickets
Hasselt CCHA, Hasselt Tickets
Hasselt CCHA, Hasselt Tickets
Hasselt CCHA, Hasselt Tickets
Leuven OPEK, Leuven Tickets
Leuven OPEK, Leuven Tickets
Hasselt CCHA, Hasselt Tickets
Genk C-mine cultuurcentrum, Genk Tickets
Overpelt CC Palethe, Overpelt Tickets
mei 2016
Heusden-Zolder ZLDR Luchtfabriek, Heusden-Zolder Tickets
Heusden-Zolder ZLDR Luchtfabriek, Heusden-Zolder Tickets
Heusden-Zolder ZLDR Luchtfabriek, Heusden-Zolder Tickets
Maastricht JP Theater aan het Vrijthof (De Bordenhal), Maastricht JP Tickets

Archief
  • Uitverkocht *
  • Geannuleerd ×
  • Laatste Tickets !
  • PremièreP
  • Stand Der DingenSD
  • VriendenV
  • GastvoorstellingG
  • LunchvoorstellingLN
  • MatineeM
  • SchoolvoorstellingS
't is als een film en soms draait die weer efkes”

VUUR tijdens speelreeks Water & Vuur

We spelen dit seizoen tijdens de speelreeks van Water & Vuur ook enkel keren Vuur Solo in Zolder Luchtfabriek. Namelijk op 2, 3, 4 en 5 mei. Meer info op de Vuur pagina.

Credits

BOVEN WATER

Suze Milius regie
Koen Janssen, Suzanne Grotenhuis
& Tine Cartuyvels spel
Selm Wenselaers
& Alexander Schreuder dramaturgie
Hans Primusz zangcoach
Stefan Jakiela toneelbeeld
Kishan Singh lichtontwerp

Boven water werd in het najaar van 2013 gemaakt,
op locatie in Godsheide.

VUUR

Christophe Aussems regie/tekst
Jonas Van Thielen spel
Bert Hornikx 
& Myrthe Luyten live muziek
Alexander Schreuder 
& Els Theunis dramaturgie
Jorine van Beek kostuum
Kishan Singh lichtontwerp
Stijn Devillé
& Adriaan Van Aken feedback

Vuur werd in het voorjaar van 2015 gemaakt,
op locatie in Berkenbos.

Met bijzondere dank aan alle geïnterviewden.

Een coproductie met Via Zuid & MUZE 
In samenwerking met Cultuurcentrum Hasselt, House Crying Yellow Tears, Bethanië Hasselt, Sint-Franciscus College Heusden-Zolder, Gemeente 
Heusden-Zolder en Muziekodroom
Met steun van de provincies Belgisch & Nederlands-Limburg in het kader van interregionale samenwerking

Praktisch

Water & Vuur is een dubbelvoorstelling waarin de voorstellingen Vuur en Boven Water integraal gespeeld worden.

Water & Vuur duurt in totaal 3u30m - inclusief pauze van een half uur. 

Boven water in beeld

Trailer Boven Water

Trailer Vuur

Vuur in Beeld

Reacties

Boven Water 

"Ik heb een schitterende voorstelling gezien. Deze voorstelling verdient een prijs. Geweldig. Zeer goede regie. En zeer goede spelers. Een topper. Bedankt."M.M. uit Maastricht - via mail

"Ik ben sinds 15 jaar een toneelbezoeker. Ik heb met verbijstering de voorstelling meegemaakt (gezien is een te kleine uitdrukking). Ik ben er nu (24u later) nog niet goed van. De opbouw van het stuk en het inlevingsvermogen van de acteurs vond ik ronduit subliem. Ik geraak niet over dit stuk uitgedacht; het blijft constant in mijn gedachten. Moest ik betrokken partij geweest zijn, denk ik niet dat ik het stuk had kunnen uitkijken .... En zoveel zoveel invalshoeken werden zelfs nog niet aangeraakt (de onderwijzer, de veerman !!) Een prachtige prestatie wat mij betreft! Dank hiervoor." E.N. - via mail

" Het was fantastisch! Schitterend gedaan." K.S. - via facebook

Vuur

Vuur spreekt met die langzaam insluipende ontroering die we lang niet hebben ervaren in theater.” Wouter Hillaert in De Standaard****

“In transformeren is hij een krak, die Van Thielen.(…) Maar hij zet zijn talent hier subtieler en daardoor indrukwekkender in dan ooit.” Els van Steenberghe in Knack Focus****

“Muziek en tekst zijn in een warme dialoog. Het trio op de sobere scène overtuigt en ontroert.” Tuur Devens in de Theaterkrant* ****

"De meest serene en beklijvende voorstelling die ik ooit heb gezien. Verhaal werd ongelooflijk goed gebracht en ondanks alles wat ik al ooit gehoord en gelezen heeft, hebben de acteurs toch nog extra's gebracht.  Het zijn de details in de drie verhaallijnen die menige mens hebben doen slikken." – een toeschouwer

Interview Christophe Aussems

Theatermaker Christophe Aussems stelde zich de vraag hoe een gemeenschap omgaat met een ramp die zo’n collectief verlies veroorzaakt. Een vraag van alle tijden, want ook in de afgelopen jaren confronteerden de busramp in Sierre en de dodelijke storm op Pukkelpop ons met een gruwelijke realiteit waarbij zulke pijnlijke vragen aan de oppervlakte kwamen.

Download hier als pdf 

Waarom koos je voor die twee rampen: Gosdheide en Berkenbos?
“De idee ontstond nog voor de drama’s van Sierre en Pukkelpop. Ons kantoor in Hasselt kijkt uit op het Albertkanaal waar de vlotramp van Godsheide plaatsvond. Ik hoorde dat die gebeurtenis van jaren geleden nog altijd weegt op de lokale gemeenschap. Als theatermaker hou ik ervan te vertrekken vanuit verhalen uit onze directe omgeving en startte een research.  Als snel hoorde ik over die andere vergelijkbare ramp: de collegebrand van Berkenbos. Vrijwel meteen moest ik aan de tegengestelde natuurelementen water en vuur denken. Het plan voor een tweeluik was geboren.”

De voorstellingen werden oorspronkelijk als locatievoorstelling gemaakt, vanwaar die keuze?
“Ik noem het ook wel ‘ns biotooptheater: voorstellingen over het leven op een bepaalde plek. Een gebeurtenis, een evolutie of een specifieke groep mensen vormt dan het vertrekpunt. Het spelen van de voorstelling in de buurt van de plaats van de feiten, is een soort van ‘mapping’ in de realiteit: kijk, hier was het! Dat spelen in en met de werkelijkheid geeft altijd een extra dimensie aan de voorstelling. Anderzijds wil ik de mensen van de gemeenschap waar de feiten zich afspeelden graag op onze tribune, daarom spreken we hen aan in hun eigen omgeving. Niet enkel het verhaal is deel van hun collectief geheugen, ook de speelplek is bekend terrein. Dat werkt vaak drempelverlagend. Voor het overige publiek is net de nieuwsgierigheid naar de locatie vaak een extra reden om te komen kijken. Dat wil niet zeggen dat deze voorstellingen niet in theaters kunnen spelen. Net deze herneming als tweeluik bewijst hoe universeel de inhoud van Water en Vuur is.”

Hoe begin je aan een voorstelling over zo’n moeilijk thema?
“De twee losse delen (Boven Water en Vuur, nvdr) kwamen tot stand enerzijds door middel van ‘klassieke’ research: literatuur, documentaires, nieuwsmedia, archiefmateriaal enzoverder doornemen om zo alles over een onderwerp te weten te komen. Anderzijds door de realiteit waarin de verhalen zich afspelen te onderzoeken en mensen te interviewen die betrokken waren/zijn bij de gebeurtenis. Het gevaar bij research is dat je gaten in het verhaal wil opvullen. Dat wilden we vermijden. Deze voorstelling is ook geen zoektocht naar de schuldige, dit is geen Cluedoverhaal. Na al die jaren herinnert iedereen zich de gebeurtenis op zijn eigen manier. Sommigen benaderden de ramp bijna kritisch-analytisch, anderen konden er na al die jaren nog altijd nauwelijks over praten. Het is een lot dat je moet dragen, die gedachte hebben we vaak gehoord. Zo ontstonden er meerdere persoonlijke waarheden.”

Waarom was het zo belangrijk voor jou om de schuldvraag te vermijden?
“Als je probeert de schuldvraag te beantwoorden, beland je in een vrijwel onmogelijk en zelfs absurd discours: hadden ze dit of dat maar niet gedaan, dan was het misschien nooit gebeurd… Deze voorstellingen zijn hoofdzakelijk ontstaan uit een fascinatie voor de menselijke veerkracht. Hoeveel noodlot kan een individu of een gemeenschap verdragen? De meeste slachtoffers waren kinderen. Dat maakte het trauma des te groter, want zij zijn het meest kwetsbaar en verpersoonlijken tegelijk de toekomst.”

Vanwaar de keuze voor zo’n zwaar thema?
“Theater mag absoluut ontspanning en entertainment brengen, maar wat wij met Het nieuwstedelijk proberen te doen, is verhalen vertellen die de mensen bezighouden. De mensen zullen straks wellicht niet naar de voorstellingen komen om naar toneel te kijken, maar omdat die verhalen hen boeien. En vergis je niet: het is niet allemaal kommer en kwel in deze voorstellingen, er is ook plaats voor humor. Persoonlijk is mijn eigen vaderschap een belangrijke reden geweest om deze voorstellingen te maken. De angst dat je kinderen iets overkomt, is een reële angst voor iedere ouder. Daarom wilde ik het erover hebben.”

Heeft het zin om na zoveel jaar een theaterstuk te maken over een collectief trauma?
“Ik denk dat het een taak is van kunst om moeilijke onderwerpen bespreekbaar te maken. Denk maar aan Medea die haar twee zoontjes vermoordt, de rattenvanger van Hamelen die alle kinderen van een stad laat verdwijnen: het zijn maar twee oerverhalen die aangeven hoezeer de mens geboeid is door het plotse verdwijnen kinderen. De eerste speelreeksen van Boven Water en Vuur  hebben niet alleen heel veel losgemaakt bij het publiek, ze werkten vaak ook zalvend. Theatermakers kunnen de wereld misschien niet veranderen, maar wel pertinente vragen stellen, een bewustzijn creëren, een context verhelderen en rode draden trekken.”