HET NIEUWSTEDELIJK

Een nieuwe theaterzaal

opent in hartje Hasselt

De kop is eraf, de kogel door de kerk! Met L’amant double, de eerste film van Zebracinema in DE NIEUWE ZAAL, sloten we gisterenavond een wervelende openingsweek af. 

“We hebben echt een bommetje in Hasselt gedropt,” stelt Stijn Devillé, directeur van stadstheater Het nieuwstedelijk, vast. “Eigenlijk bleek dat al twee dagen voor de opening, toen de buurtbewoners op werfbezoek kwamen. De gretigheid waarmee die binnenkwamen! ‘Hier hebben we zo’n grote nood aan’, hoorden we regelmatig.” 

Vrijdagavond was het langverwachte moment daar. Tot op het laatste moment werd er druk getimmerd, geboord, geplakt, bekabeld en gekuist. Met onverschrokken moed maakten de medewerkers van Het nieuwstedelijk en huis voor actuele kunst Z33 het onmogelijke mogelijk: op een maand tijd een oude turnzaal en cafetaria omtoveren tot de nieuwste theaterzaal en foyer van de stad. 

“Vrijdag was het echt koppen lopen,” blikt Devillé tevreden terug. “Ook de andere dagen was er altijd redelijk wat tot heel veel publiek.” 


NIEUWJAARSBRIEVEN
+++++++++++++++++

DE NIEUWE ZAAL opende bij de start van het nieuwe jaar. Was er een beter moment om je beste wensen aan Hasselts nieuwste cultuurhuis mee te geven? 

Om helemaal in eindejaarssfeer te blijven, droegen de sprekers tijdens het openingsevent geen traditionele speeches, maar heuse nieuwjaarsbrieven voor. Die schreven ze netjes uit en gaven ze achteraf aan Huub Hornikx, zoon van huismuzikant Bert Hornikx. Huub gaat naar school in kindercampus De Hazelaar, naast DE NIEUWE ZAAL, en is het publiek van de toekomst.

Voor het zover was maakten Devillé en Els Theunis, lid van de artistieke kern van Het nieuwstedelijk, lettelijk contact en staken ze het lichtbord OPEN aan. 

Het startschot was voor Christophe Aussems. Met de Queeste zwierf hij jarenlang door het braakliggende Limburgse cultuurlandschap. Twee jaar nadat de Queeste met het Leuvens muziektheater Braakland/ZheBilding tot Het nieuwstedelijk fuseerde, krijgt hij eindelijk vaste voet aan de grond. 

Voor zijn nieuwjaarsbrief klom Aussems op een stoel, zoals dat hoort. De andere partners van DE NIEUWE ZAAL gingen hem na. Zo gaf cultuurschepen Karolien Mondelaers de beste wensen van het Hasseltse stadsbestuur aan haar inwoners en nieuwste cultuurplek mee. Voor VONK trad zakelijk coördinator Lies Serdons naar voren. De jonge makers van VONK kunnen in DE NIEUWE ZAAL naar hartelust experimenteren. Marc Vandewalle is directeur van hogeschool UC Leuven-Limburg (UCLL). Zijn lerarenopleidingen waren vroeger in het gebouw gehuisvest, en in de toekomst zullen studenten kunsteducatie de ruimte gebruiken.

Ook Jan Boelen, artistiek directeur van  Z33, kon uiteraard niet ontbreken. Hij volgde naar eigen zeggen nauwgezet de richtlijnen: beginnen met “Beste”, afsluiten met “Je kapoen” en dat alles liefst in rijm, als het even kan. Boelen reeg doodleuk een hele reeks “Beste X”-en aan elkaar.  Wim Dejaegher, technisch projectcoördinator van Z33, haalde dan weer de mosterd bij popgroep R.E.M. “That’s me in the corner. That’s me in the spotlight,” zong hij Michael Stipe na, en hij bracht de lyrics tot leven, om in handstand te eindigen. 

Voor Het nieuwstedelijk ging ook Sara Vertongen, lid van de artistieke kern en vaste actrice, de vloer op. Zij bracht een kort fragment slam poetry uit haar nieuwste voorstelling Haroun. Die gezinsvoorstelling gaat op 10 en 11 februari als eerste productie in première in DE NIEUWE ZAAL, in het kader van het Krokusfestival van CCHA cultuurcentrum.

Niet alleen culturele spelers, maar ook gewone Hasselaren namen het woord. Carla Gabriël, Sanne Martens en Dirk Vandewal vertegenwoordigden Publiek Aan Zet (PAZ), het participatieproject van Mooss vzw. Heel wat ideeën van PAZ werden meegenomen in DE NIEUWE ZAAL. Vandewal woont in het Volkstehuis in Hasselt, en kreeg de hele zaal stil met zijn oprechte woorden.  “Voor mij was dat het moment van de openingsavond,” weet Devillé nog. “Zijn nieuwjaarsbrief kwam recht uit het hart. Bedankt daarvoor, Dirk.”

Devillé zelf bracht de laatste lezing. “Maakt theater en bouwt zalen”, lazen we op het scherm achter hem. 

Voor de genodigden in het café beneden de soulfood van MUNA konden proeven, schudde Adriaan Van Aken, multimedia-artiest en het laatste lid van de artistieke kern, nog een muzikale versnapering uit de mouw. Hij bracht Why we build the wall, een protestsong voor de eenentwintigste eeuw. Gek genoeg één van de weinige. Daarvoor kreeg Van Aken versterking van de hele ploeg van Het nieuwstedelijk. Niemand ontsnapte aan de koor-corvee. Voorzanger van dienst was acteur Tom Van Bauwel.

Billy Bragg, zanger van Why we build the wall, leerde het lied in Londen kennen. Schrijfster Anaïs Mitchell zong het toen tijdens Occupy London. Voor de ene persoon gaat het over de muur tussen Israël en Palestina, voor de andere over the wall van Donald Trump. Of je kan er de onzichtbare muren in zien die Europa tussen Griekenland en Turkije, of tussen Dover en Calais optrekt. Voor Van Aken had het lied nog een bijkomende, bijzondere betekenis. Om DE NIEUWE ZAAL te bouwen, moest er immers een muur tussen de oude turnzaal en een auditorium gesloopt worden.

De sprekers deelden het podium met muzikanten Rudy Trouvé en Mauro Pawlowski. Rudy is al jaren één van de huismuzikanten van Het nieuwstedelijk, en werkt nu aan de ‘theaterfilm’ Screen. Voor de muziek in die voorstelling werkt hij samen met Mauro, die eerder al voorstellingen van Braakland/ZheBilding en de Queeste muzikaal ondersteunde. 

Achteraf bleven Rudy en Mauro op het podium plakken. Na de receptie was het immers tijd voor het eerste concert in DE NIEUWE ZAAL. “Hun hersenwerking is ondefinieerbaar en onnavolgbaar, dat is intussen algemeen geweten, maar ze spuit wel verrassende soundscapes en straffe songs. Op het podium voel je bovendien een duidelijke klik tussen de twee, daar kan niemand omheen. En dan gebeuren er al eens zeer boeiende dingen. Zeer straf concert,” aldus de recensent van Bad Republic. Zo hoort u het eens van iemand anders. Mauro’s relaas over een ontmoeting met “een Salzburgse hoer met een glazen oog” zal alvast menig toeschouwer bijblijven. 

Na het concert daalde iedereen opnieuw twee verdiepingen naar het café van DE NIEUWE ZAAL af. Z33-man Wim Dejaegher en Ick Reuvis kropen onder hun pseudoniem 2 Wicky Deejays achter de knoppen. De nacht werd gebroken, en de frigo’s moesten met de regelmaat van de klok worden bijgevuld.


BEKLIJVEND THEATER 
+++++++++++++++++

Daags nadien was het zover: de eerste theatervoorstelling in DE NIEUWE ZAAL. Zo loste Het nieuwstedelijk meteen een goed voornemen in. Het stadstheater hoopt dankzij haar nieuwe zaal voorstellingen vaker te kunnen spelen, en zo het Limburgse publiek beter te bedienen.

Esperanto van audioman Lucas Derycke trok alvast een honderdtal toeschouwers. Het is de eerste voorstelling die Derycke voor Het nieuwstedelijk maakte. Een jaar lang was hij als jonge maker aan het gezelschap verbonden. Esperanto vertelt het verhaal van Jasmin en Hanna. Zij gaan als vrijwilligers in een Grieks vluchtelingenkamp aan de slag. Iets wat Derycke zelf ook deed. Al snel botsen hun idealen echter op praktische bezwaren. 

De fel gesmaakte voorstelling zocht de grenzen van het theater op. Geen acteurs op het podium, maar wel projecties, audiofragmenten en de melancholieke klanken van muzikant Frederik De Clercq. Die laatste gaf achteraf in het café het tweede concert van dat weekend. Zijn band Be Irving combineert akoestische instrumenten met samples van alledaagse voorwerpen, zoals een bestekbak, een parkeermeter en een autodeur. 

De matineevoorstelling van Vuur op zondag was in een mum van tijd uitverkocht. Deze voorstelling van Jonas Van Thielen, Myrthe Luyten en Bert Hornikx vertelt dan ook een verhaal uit de streek. De collegebrand van Berkenbos, Heusden-Zolder, kostte het leven aan drieëntwintig leerlingen. Niet alleen Limburg, maar het hele land werd in diepe rouw gedompeld. Nog steeds laat de brand haar sporen na. Ook zondagnamiddag verliet niemand onberoerd de zaal. 

De laatste theatervoorstelling van onze openingsweek was Dagen Zonder Data van Jessa Wildemeersch op dinsdag- en woensdagavond. Daarin plaatst Jessa de verhalen van verpleegsters en soldaten uit de eerste wereldoorlog, naast de ervaringen van de veteranen van vandaag. 

In de zaal opvallend veel militairen. Dinsdagavond ging Jessa na de voorstelling in gesprek met minister van Defensie Steven Vandeput en padré Eric Pétré, die al sinds 1998 als aalmoezenier in het leger dient, in het kader van de reeks De Stand der Dingen. “Inhoudelijk vond ik dat gesprek misschien wel het meest beklijvende moment uit de hele week,” meent Devillé. “Een voormalige militair uit het publiek getuigde hoe onze para’s na het debacle in Rwanda aan hun lot werden overgelaten. Zelfs de minister van Defensie stond toen even met zijn mond vol tanden.”

Gisteren mocht Z33 met Zebracinema de openingsweek afsluiten. De erotische thriller L'amant double van de Franse regisseur François Ozon joeg de flink gevulde zaal rillingen door het hele lichaam. Zebracinema toont voortaan elke donderdag een staaltje arthouse in DE NIEUWE ZAAL. Volgende week kan je er van The Nile Hilton Incident proeven. 

 

 

De openingsweek gemist? Ook nu kan je nog steeds in DE NIEUWE ZAAL terecht voor theater, muziek, debat, audio en film. Het hele programma vind je op denieuwezaal.be